บทที่ 81 โรงประมูลแมลงดำ

บทที่ 81 โรงประมูลแมลงดำ เมื่อถูกปืนไรเฟิลพลังงานนับร้อยกระบอกจ่อเล็ง วอแลคก็ไม่สามารถยับยั้งความกลัวในจิตใจได้อีกต่อไป เขาถือดาบยักษ์ พยายามควบคุมน้ำเสียงให้ดูนิ่งสงบที่สุด "พวกแกฆ่าคนของเราไปคนหนึ่งแล้ว เรื่องนี้ฉันจะไม่ถือสา" "ปล่อยพวกเราไปซะ" "พวกแกต้องรู้ไว้นะ ว่าใครก็ตามที่กล้าเป็นศัตรูกับอาณาจักรนิรันดร์ จะไม่มีจุดจบที่ดีแน่นอน!" ในช่วงท้าย วอแลคฉายแววตาที่เต็มไปด้วยความแค้น ทว่า ความแค้นนั้นก็ถูกแทนที่ด้วยความหวาดกลัวในพริบตา สิ่งที่ตอบกลับคำขู่ของเขาก็คือ ม่านกระสุนที่สาดซัดเข้ามาอย่างหนาแน่น วอแลคไม่มีโอกาสแม้แต่จะโยกหลบ ร่างของเขาถูกยิงจนแหลกเหลวในทันที เศษเนื้อและเลือดสาดกระเซ็นไปทั่วตัวของพรานสาวมนุษย์แมวที่ถูกบังคับให้เผยร่างออกมา ส่วนมนุษย์ปีกนั้น ได้ละทิ้งเพื่อนร่วมทีมและสยายปีกบินหนีไปตั้งแต่วินาทีที่มนุษย์กิ้งก่าถูกสังหารแล้ว ในสภาวะล่องหน มนุษย์ปีกจึงรอดพ้นจากการถูกระดมยิงไปได้ ฟู่ว— เสียงลมหายใจที่หนักหน่วงดังมาจากภายใต้หน้ากากกันก๊าซพิษ ทหารระดับหัวกะทิก้าวเท้าเข้าไปหาพรานสาวมนุษย์แมวอย่างระมัดระวัง เมื่อเทียบกับคนนอกสองคนก่อนหน้าที่แสดงเจตนาร้ายอย่างชัดเจน มนุษย์แมวสาวคนนี้ดูจะค่อนข้างปกติกว่า บางทีอาจจะยังไม่ทันตั้งตัว ทำให้เธอยังไม่ได้แสดงเจตนาร้ายที่ชัดเจนออกมา "ฉัน—" ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความหวาดกลัว ริมฝีปากของเซอลีนสั่นระริก เธอพยายามจะเอื้อมมือไปแตะธนูสั้นที่หลัง และอยากจะพูดอะไรบางอย่างออกมา ปัง! กระสุนนัดหนึ่งระเบิดกะโหลกของเธอจนเป็นรูโหว่ ร่างของมนุษย์แมวสาวล้มตึงลงกับพื้นทันที ทหารระดับหัวกะทิชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหันมองไปอีกทาง ที่ระยะไกล พลซุ่มยิงขยับเลนส์สายตายุทธวิธี และชูนิ้วหัวแม่มือให้เขา เพื่อเป็นการบอกว่าภารกิจเสร็จสิ้น ทหารระดับหัวกะทิพยักหน้าตอบรับ และส่งสัญญาณให้รวมพลเตรียมเคลียร์พื้นที่รอบๆ ท่าเรือต่อ "ฉันจะต้องเอาเรื่องนี้ไปบอกหัวหน้าหน่วย เพื่อล้างแค้นให้พวกเธอให้ได้!" "คอยดูเถอะ!" เมื่อมองลงมาเห็นภาพเพื่อนร่วมทีมคนสุดท้ายถูกปลิดชีพ มนุษย์ปีกนอกจากจะตื่นตระหนกแล้ว ในส่วนลึกของจิตใจยังได้ปลูกฝังเมล็ดพันธุ์แห่งความแค้นเอาไว้อีกด้วย เขาสาบานว่าจะต้องล้างแค้นให้เพื่อนร่วมทีมให้ได้! ตึง! ตึง! 【แต้ม +4,000】 "หืม?" ที่ขอบสายตามีข้อความแจ้งเตือนแจ้งขึ้นมาต่อเนื่องหลายชุด เมิ่งสั่วที่กำลังรีบเดินทางถึงกับชะงักฝีเท้าลง เขารู้สึกมึนงงเล็กน้อย "ในระหว่างที่ฉันกำลังเดินทางนี่ มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นอีกเนี่ย?" เขาเปิดแผงควบคุมแผนที่ขึ้นดู พบว่าทุกอย่างยังคงเป็นปกติ ทุกทีมรุกคืบได้ราบรื่นดี ทว่ามีทีมหนึ่งทางทิศใต้ของป่าที่ทำให้เมิ่งสั่วแอบกังวลเล็กน้อย เพราะทีมนี้รุกคืบเข้าไปลึกกว่าทีมอื่นๆ มาก เขาปรับซูมระยะสายตาเข้าไป เห็นเพียงป่าต้นไม้ใหญ่ที่มืดมิด แสงจากไฟฉายส่ายไปมาในป่า และมีการยิงสังหารสัตว์กลายพันธุ์ที่พุ่งเข้ามาเป็นระยะ นำทีมโดยทหารระดับหัวกะทิ ขบวนทัพรุกคืบอย่างมั่นคงและยังไม่มีความสูญเสีย เมิ่งสั่วถอนสายตากลับมา เบื้องหน้า คือป่าต้นไม้ใหญ่ที่เป็นทางผ่านมุ่งสู่ท่าเรือ ขอเพียงแค่ข้ามป่านี้ไป ก็จะถึงท่าเรือแล้ว ในที่สุด ก็จะถึงจุดหมายเสียที ฟู่— ชุดเกราะพลังงานส่งเสียงระบายความดันออกมา เมิ่งสั่วยยกขวานยักษ์ล่ามโซ่ขึ้น และส่งสัญญาณให้เดินหน้าต่อไป เขาบังคับชุดเกราะเดินตามหลังขบวนทัพไปได้ไม่กี่ก้าว ทันใดนั้น เลนส์สายตายุทธวิธีก็ล็อกเป้าหมายบางอย่างบนท้องฟ้าโดยอัตโนมัติ เมิ่งสั่วเงยหน้ามอง พบว่าเป็นมนุษย์ปีกตนหนึ่ง มันบินด้วยความเร็วสูงมาก ทว่าท่าทางการบินกลับดูลนลานอย่างเห็นได้ชัด เมิ่งสั่วขมวดคิ้ว และนึกอะไรบางอย่างออกจึงรีบเปิดแผงควบคุมแผนที่ดูทันที เห็นจุดสีแดงแกมเหลืองแวบผ่านไป ก่อนจะหายลับเข้าไปในหมอกแห่งสงคราม "ครึ่งออร์คที่มีเจตนาร้ายงั้นเหรอ?" โดยไม่ต้องลังเล เมิ่งสั่วหยิบปืนไรเฟิลผู้บัญชาการออกมาทันที เลนส์สายตายุทธวิธีล็อกเป้าหมายไปที่มนุษย์ปีกตัวนั้น เปิดใช้งานทักษะ: 【การซุ่มยิงรวมศูนย์】 (เพิ่มพลังโจมตี 50%, ระยะยิงเพิ่มเป็น 800 เมตร) 【ระบบคำนวณวิถีกระสุนอัตโนมัติ】 การคำนวณวิถีกระสุนเสร็จสิ้น วงแหวนเรืองแสงทั้งสามวงบนลำกล้องค่อยๆ สว่างขึ้นตามลำดับ—ชาร์จพลังงานเสร็จสมบูรณ์ ลำแสงสีดำแดงพุ่งทะยานออกมาในพริบตา และปักเข้ากลางลำตัวของมนุษย์ปีกอย่างแม่นยำ เลือดสาดกระจายเป็นเส้นโค้งที่สวยงามกลางอากาศก่อนจะร่วงหล่นลงมา 【แต้ม +4,000】 "ฝีมือการยิงปืนพัฒนาขึ้นเยอะเลยแฮะ" เก็บปืนไรเฟิลผู้บัญชาการเข้าที่ เมิ่งสั่วก็หยิบขวานยักษ์ล่ามโซ่ขึ้นมาอีกครั้ง และเร่งฝีเท้าเดินทางมุ่งสู่ท่าเรือต่อ ขั้นตอนต่อไป คือการยึดครองท่าเรือและรับรางวัลชุดใหญ่ ณ อาณาจักรนิรันดร์ สมาคมการค้าแมลงดำ โรงประมูลแมลงดำ เสียงเซ็งแซ่ดังไม่ขาดสาย บนที่นั่งแบบขั้นบันไดอัดแน่นไปด้วยผู้ซื้อจากหลากหลายเผ่าพันธุ์ ทั้งมนุษย์แมลง, ครึ่งออร์ค, ซอมบี้— ที่ชั้น 2 ของโรงประมูล เป็นห้องรับรองวีไอพีที่กั้นด้วยกระจกมองด้านเดียว ซึ่งสามารถมองเห็นบรรยากาศภายในฮอลล์ประมูลได้ทั้งหมดจากมุมสูง ที่บริเวณกึ่งกลางด้านหลังของที่นั่งแบบขั้นบันได เปรี้ยะ— เครื่องสื่อสารชีวิตถูกบีบจนแหลกคามือ "หน่วยของวอแลค... ขาดการติดต่อแล้ว" ภายใต้สายตาที่ไม่อยากจะเชื่อของเพื่อนร่วมทีม กาล หัวหน้าหน่วยทหารรับจ้างเรเวนมีสีหน้าที่ดูแย่มาก หน่วยทหารรับจ้างของพวกเขามีคนไม่มากนัก และตอนนี้เขากลับต้องเสียระดับพระกาฬไปถึง 4 นาย ในฐานะหัวหน้าหน่วยทหารรับจ้างระดับ C ที่มีสมาชิกกว่า 100 นาย ความแข็งแกร่งของกาลนั้นไม่มีใครกล้าสงสัย รูปลักษณ์ของเขาก็ดูน่าเกรงขามเช่นกัน ดวงตาทั้งสองข้างเป็นรูม่านตาแนวตั้งสีทองจางๆ สันจมูกงองุ้มเหมือนจะงอยปากนก ร่างกายส่วนใหญ่ถูกปกคลุมด้วยขนสีดำสนิท เขามีความสูงกว่า 2 เมตร และมีกล้ามเนื้อที่บึกบึน สวมชุดเกราะหนักสีนิล ที่มีตราสัญลักษณ์ของหน่วยเรเวนประลักอยู่ รูปนกเรเวนกำลังฉีกกระชากโซ่ตรวน ที่นั่งด้านหลังของกาล มีบุคคลในชุดคลุมสีดำสองตนกำลังนั่งอยู่ พวกเขาสบตากันและแอบยิ้มออกมา แผนการสำเร็จแล้ว เชื่อว่าในไม่ช้า—รังซอมบี้ระดับกลางที่ถูกปนเปื้อนแห่งนั้น จะสามารถผลิตกองทัพครึ่งออร์คกลายพันธุ์ออกมาได้เป็นจำนวนมาก และตัวตนที่อยู่ในบ่อเพาะฟัก ก็คงจะได้ลืมตาดูโลกเร็วขึ้นอีกขั้นหนึ่ง การร่วมมือในเบื้องต้นกับสิ่งมีชีวิตใต้ทะเลลึก ช่างราบรื่นจริงๆ "แค็กๆ—" ในตอนนั้นเอง บนเวทีด้านหน้าโรงประมูลก็มีเสียงดังฟังชัดแทรกขึ้นมา คือโรลเบอร์นั่นเอง เขามีรอยยิ้มประดับอยู่เต็มใบหน้า หลังจากที่ความวุ่นวายในฮอลล์สงบลง เขาก็เริ่มกล่าวเปิดงาน "ท่านแขกผู้มีเกียรติทุกท่าน โปรดให้ผม—" หลังจากกล่าวเปิดงานเสร็จ การประมูลก็เริ่มขึ้นทันที สินค้าประมูลแต่ละชิ้นถูกผู้ซื้อประมูลไปทีละอย่าง: 【ร่มหนังซอมบี้】 【มีดสั้นของผู้ถลกหนัง】 【ปืนคาบศิลาโหยหวน】 【ตะเกียงหินต้นกำเนิด】 【ขวานยักษ์ล่ามโซ่】 ชั้น 2 ภายในห้องรับรองวีไอพีห้องหนึ่ง แขกผู้ได้รับเชิญให้มาร่วมงานประมูลในครั้งนี้ และยังเป็นตัวตนที่มีฐานะสูงส่งที่สุดในที่แห่งนี้ด้วย: นายน้อยแห่งเมืองหมื่นหัตถ์ ซึ่งเป็นฐานที่มั่นระดับเมืองหลักของอาณาจักรซอมบี้—ว่านถง เขามีใบหน้าสีซีดเซียว ดวงตาเป็นสีแดงฉาน สวมผ้าคลุมยาวสีดำที่ประดับด้วยลวดลายหัตถ์โลหิต ท่วงท่าการขยับตัวแฝงไปด้วย "สง่าราศีของเจ้าเมือง" ว่านถงมองดู "ของขยะ" แต่ละชิ้นที่ถูกประมูลไป แววตาของเขาไม่อาจปกปิดความผิดหวังเอาไว้ได้ แม้แต่ขวานยักษ์ล่ามโซ่ ก็ไม่สามารถดึงดูดความสนใจจากเขาได้เลย "เชิญฉันมาดูขยะพวกนี้งั้นเหรอ?" "สมาคมการค้าแมลงดำ... สงสัยคงไม่มีความจำเป็นต้องมีอยู่อีกต่อไปแล้วล่ะมั้ง" แววตาของเขาฉายประกายเย็นเยียบ ว่านถงเริ่มใช้ความคิดหาวิธีลบชื่อสมาคมการค้าแมลงดำออกไปจากพื้นที่ของอาณาจักรนิรันดร์ หลังจากนั้นไม่นาน สินค้าไฮไลท์ของงานประมูลในครั้งนี้ก็ถูกเข็นออกมา ผู้ซื้อทุกคนต่างดึงสติกลับมา และหันไปมองยังจุดเป้าหมายบนเวทีพร้อมกัน ที่นั่นมีวัตถุบางอย่างถูกคลุมไว้ด้วยผ้าสีแดง ว่านถงปรายตามองไปเล็กน้อย จากการบรรยายสรรพคุณของโรลเบอร์ เขาจับใจความสำคัญได้เพียง 6 คำ: 【โมเดลเด็กสาวมนุษย์】 "ราคาเริ่มต้นประมูล 3 ล้านเหรียญดินแดนรกร้าง หรือ หินต้นกำเนิดใหญ่ 600 ก้อน!" วินาทีที่โรลเบอร์เปิดผ้าคลุมสีแดงออก— "หืม..." "นั่นมันตัวเชี่ยอะไรวะน่ะ?" "นี่มันคือโมเดลตั้งโชว์สามตัวจริงๆ เหรอเนี่ย?" บนที่นั่งแบบขั้นบันได สีหน้าของผู้ซื้อแต่ละคนเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาอย่างรวดเร็ว เริ่มจากดวงตาเบิกกว้าง— ตามมาด้วยความสงสัย—ขมวดคิ้ว—และจบลงที่การนั่งแข็งทื่ออยู่บนที่นั่ง ผู้ซื้อส่วนใหญ่มีสีหน้าที่ดูแย่มาก พวกเขารู้สึกเหมือนกำลังถูกลบหลู่สติปัญญาอย่างรุนแรง ทว่า มีเพียงห้องรับรองวีไอพีบนชั้น 2 เท่านั้น ว่านถงจ้องมองเด็กสาวทั้งสามในชุดแต่งกายที่แตกต่างกันบนเวทีด้วยดวงตาสีแดงฉานอย่างไม่วางตา ลมหายใจของเขาเริ่มจะถี่กระชั้นขึ้นเรื่อยๆ (จบบทที่ 81)